22 november 2009: De brug: een sociaal-economische verbinding tussen werelden & culturen
Zondag 22 november 2009: een grote dag voor Zhou Shan. Van heinde en verre zijn mensen van over de hele wereld voor deze gebeurtenis teruggekeerd naar hun geboortegrond: de opening van een brugverbinding tussen de grotere eilanden, met een directe verbinding naar Ningbo, een belangrijke havenstad. De betrokkenheid bij de geboorteplaats van deze mensen is indrukwekkend; trots en trouw gaan hier wilskrachtig hand in hand.
Ondertussen ben ik twee nachten hiervoor naar een andere hotelkamer over gegaan. De lieve eigenaar van het hotel (waar ik helaas geen woord mee kan wisselen, maar met wat handen en voeten-werk komen we er wel), zag mij met mijn laptop aan de gang. Ik had niet verwacht enige toegang tot internet te hebben, maar ik werd meegesleurd -de laptop moest mee- naar een hotelkamer een verdieping lager. Hier liet de beste man mij een LAN-kabel zien, waaruit ik begreep dat er wel degelijk internet in het hotel was. Ik begreep hieruit dat ik even op deze kamer kon verblijven om mijn verhalen met de wereld te verbinden, maar voordat ik het wist liepen we, met zijn dochter erbij, naar mijn eerste hotelkamer. Huppetee, alles werd opgepakt en meegenomen, waaruit ik begreep dat ik naar de andere kamer mocht verhuizen. Wat een vriendelijk gebaar van deze man! Binnen 5 minuten bevond ik mij alleen -met laptop- op mijn nieuwe kamer.
Net als op de eerste kamer, hing ook hier weer een prachtig, maar bijna pornografisch, portret van een Chinese vrouw in de badkamer. Ik heb van beide dames een foto gemaakt, maar het gaat toch wel ietsje te ver om deze vrouwen hier online te tonen….
Ik besluit als dank de eigenaar een reep chocolade te geven, iets, waarvoor ik later van Catherina op mijn kop krijg. Een cultuurverschil; door dit te doen ‘verlaag’ ik mij, volgens de Chinese cultuur, hiermee. Dit soort services dienen vanzelfsprekend te zijn voor gasten van het hotel.
Niet dat er geen sprake was van censuur, op het internet. Ik kreeg toegang om mijn mail te checken, maar youtube of google gaven geen toegang. Dat was best confronterend en deed mij wederom beseffen in welk een vrij land we in Nederland toch maar weer leven.
Maar goed, de ochtend van de grote dag is aangebroken. Een taxi zal mij komen halen en ik dien al mijn spullen mee te nemen, want we gaan na alle gebeurtenissen op deze dag, dit eiland verlaten. We zullen -op kosten van de overheid- logeren in het nieuw gebouwde vijfsterren Sheraton hotel. Dit dient opgevat te worden als een soort promotie-actie van de overheid, waarbij men aan de westerse Chinezen wil laten zien hoe goed het met dit gedeelte van China gaat (investeringen blijven nodig) en om dit beeld mee te nemen naar Europa.
Bepakt en bezakt sta ik met mij spulletjes buiten het hotel te wachten op de taxi. Ik neem nog een paar foto’s van het uitzicht:
Dan op naar het hotel, waar we onze bagage zullen achterlaten, om vervolgens de brug te gaan bekijken. Als eerder gezegd, het westen dient als een soort rolmodel, maar de Verenigde Staten staan hierin echt op nummer 1.Dit houdt in dat alles zoveel mogelijk nagemaakt lijkt te worden, maar dan net op een iets grotere schaal dan het oorspronkelijke model in de VS zelf. Een paar mistige foto’s van het uitzicht van het hotel:
Eenmaal in de lobby van het hotel, ontmoet ik allemaal belangrijke mensen van het gouvernement, hooggeplaatste politici die druk doende zijn met de internationale uitwisseling, groei en handel van dit gebied, waaronder Gouverneur Lu Zushan.
Later, eenmaal thuis, zoek ik op internet naar de huidige stand van de brug. Ik vind het volgende artikel hierover (www.chinasquare.be/actueel-nieuws/langste-brug-open-gesteld-op-proef/, d.d. 6 januari 2010):
Langste brug opengesteld op proef
China’s langste brug -naar Zhoushan- werd open gesteld voor gebruik, zij het op proef. De brug is 46 km lang, kostte 13 miljard yuan en de werken duurden tien jaar. Zhoushan is een prefectuurstad én terzelfdertijd een archipel met meer dan 1300 eilandjes. Daarvan zijn er 100 gedurende het gehele jaar bewoond en 58 groter dan 1 km². De brug start vanaf het eiland Zhoushan en gaat verder over Lidiao, Fuchi, Cezi en Jintang, en diverse waterlopen om dan aan te sluiten met het autosnelwegnet in Ningbo. Gouverneur Lu Zushan van de provincie Zhejiang zei bij de opening dat de brug zowel het leven van de eilandbewoners ten goede zal komen als de ontwikkeling van de diepwaterhavens van Zhoushan en Ningbo. Zhoushan heeft een visrijk gebied en de haven behandelde vorig jaar 10 miljoen TEU’s van twintig voet.
In een grote colonne vertrekken we naar de brug. Er wordt mij verteld dat het de langste brug ter wereld is, maar ondertussen weet ik dat de trots van de mensen hier, het soms kan winnen van de waarheid. Zhou Shan is een stadsprefectuur, zoals dat hier genoemd wordt, een soort provincie van de Volksrepubliek China en de enige die uit eilanden bestaat. Zo’n kleine 13.000, dus dat valt best mee. En dat onderstreept het belang van een dergelijke brug, waardoor de (economische en sociale) verbinding met het vaste land een feit wordt.
Eenmaal midden op de brug, stoppen we en worden we geacht allemaal uit te stappen en worden er veelvuldig foto’s genomen. Ik voel me net een filmster:
En dan natuurlijk hetgeen waar we echt voor kwamen: de brug:
Er worden allerlei Chinese woorden gesproken, maar door alle drukte, heeft Catherina amper tijd om te vertalen. Ik laat het gewoon over me heen komen en kijk mijn ogen uit over alle fotosessies. In die zin lijkt dit cliché waar te zijn: Aziaten met hun fotocamera’s.
Vervolgens komt er een moment dat we weer gezamenlijk in de bussen, taxi’s en auto’s stappen en op pad gaan naar het museum. Een museum over de geschiedenis van deze brug. Hier krijg ik ook van Catherina te horen dat er gisteren blijkbaar een groot vrachtschip tegen de brug is aangevaren, waardoor niemand de veiligheid van de brug op dit moment kon garanderen (oeps…) en de officiële opening aldus, is uitgesteld.
Leuk, weer een museum. Musea in het buitenland kunnen een goed cultureel beeld geven van een land. Wat vindt men belangrijk om weer te geven en op welke wijze laat men dit zien? Dit kan een hoop vertellen over een cultuur. Kijkt u maar en oordeel zelf:
Deze slideshow heeft JavaScript nodig.
Vervolgens keren we terug naar het hotel, al waar we heerlijk uitgebreid gaan dineren. Voor het eerst drink ik echte Bourgogne op Chinese bodem. Het is een officieel een zeer formeel, maar heel erg gezellig diner met 36 man aan twee tafels. Ook hier worden veelvuldig, tijdens het proosten, visitekaartjes met twee handen, uitgereikt.
Aanvankelijk zou ik een tweepersoonskamer voor mezelf alleen hebben. Een enorme luxe, ook omdat ik weet dat ik hier warm water (en meer) zal hebben. Maar dan komt Catherina met de schoonmaakster/verpleegster, omdat haar moeder ook als eregast mee is met dit bezoek. De vrouw in kwestie, is dus mee om de moeder van Catherina te 0ndersteunen. Zonder dat ik ja of nee kan zeggen, wordt besloten, dat zij bij mij op de kamer komt. Dit heb ik dan ook even als typisch Chinees ervaren, op dat moment. Maar geen enkel probleem natuurlijk. Al vraag ik me af hoe ik überhaupt met haar zou moeten communiceren, want zij spreekt natuurlijk en helaas, geen Engels. Afijn, door mijn badpak te tonen, maak ik haar duidelijk dat ik ga zwemmen en kan ik haar vragen of ze mee wil. Maar ze heeft geen badpak bij zich en ik krijg het gevoel dat dit een oneerbaar voorstel is vanuit mijn positie. Zij kan niet toestaan dat ik me zou verlagen door met haar te gaan zwemmen. Idioot natuurlijk, maar daar werkt het dus wel zo.De rest van de avond geniet ik van mijn baantjes in het bad, drink ik een cocktail in de lobby (met internet natuurlijk!) en vooral…. van de rust. Heerlijk.
De volgende dag zullen Catherina en ik een binnenlandse vlucht nemen naar Guangzhou (Kanton) om op bezoek te gaan bij de Nederlandse ambassade. Hier zullen we praten over mogelijkheden om internationale culturele uitwisseling tot stand te brengen ten behoeve van het China Festival Utrecht. Ik ben benieuwd!
Geef een reactie
Plaats als eerste een reactie!
